Jambalaya op z’n Hollands van Christel Hoeflaken

Jambalaya op z’n Hollands van Christel Hoeflaken

Haar vader vond het recept ooit in de Libelle en wilde het meteen uitproberen. Het werd het lievelingseten van het hele gezin, en één van de drie ‘exotische’ gerechten die ooit de deur binnenkwamen bij Christel Hoeflaken en haar ouders. En de jambalaya smaakt tot op heden best! ‘Ik heb het zo langzamerhand wel honderd keer gegeten!’

Nederlandse vrouwenbladen hebben – dat staat buiten kijf – veel betekend voor het emanciperen van de Nederlandse keuken. Zonder Libelle, Margriet en met name het legendarische Tip Culinair was de huisvrouw van de lage landen nooit verder gekomen dan een droefgeestige AGV (aardappelen, groente, vlees), of op zijn best een laffe macaroni met ham uit blik.

De moeder van enig kind Christel Hoeflaken (49) uit Nieuwegein wás zo’n vrouw van AGV, nasi, bami, macaroni, punt. Het was dan ook Christels vader – ‘hij leeft inmiddels al bijna 25 jaar niet meer’ – die het recept dat ze ons toezond ‘ergens jaren tachtig’ tegenkwam in de Libelle en het per se wilde uitproberen. ‘Het werd één van onze favoriete gerechten,’ zegt Christel. ‘De andere twee waren Chili con Carne en prei met kapucijners, gehaktballetjes en kerriepoeder, maar niets kon tippen aan de jambalaya’.

Misschien hier even goed om te vermelden dat tijdschriften het destijds niet altijd even nauw namen met de originele receptuur van iconische gerechten, vermoedelijk om de kloof tussen eerlijke Hollandse kost en de nieuwe exoten niet al te diep te laten gapen. De echte jambalaya-kenner zal zich dan ook mogelijk niet helemáál herkennen in dit recept, maar een kniesoor die daarop let. Als het goed genoeg is voor de familie Hoeflaken, is het goed genoeg voor ons. Bovendien is het erg lekker en deed het ons denken aan de eenpansgerechten van onze studietijd.

Even toch: de originele jambalaya is – zegt Wikipedia – afgeleid van de Spaanse paella en ontstaan in Louisiana (VS). Om jambalaya te bereiden kookt men rijst, groente en vlees samen in een pan. Het vlees bestaat vaak uit gerookte worst, kip, ham of zelfs – in Louisiana – schildpad of alligator. Ook schelp en schaaldieren maken vaak deel uit van het gerecht. Gehakt, zoals in ‘ons’ recept, bij ons weten nooit.

Wat vindt Christel er precies zo lekker aan, dat maakt dat deze jambalaya nog regelmatig haar eettafel siert? ‘Knolselderij. Beter gezegd: de combinatie van de knolselderij met de in bouillon gaar gestoomde rijst, samen met alle andere groenten en rul gehakt. Maar vooral knolselderij. Die geeft deze jambalaya een subtiel extraatje. Trouwens: iedereen die het in de afgelopen jaren gegeten heeft, heeft om het recept gevraagd en is het daarna zelf gaan maken.’ En heeft Christel Hoeflaken dan nog meer heerlijke gerechten voor ons? Niet echt. Christel moet enigszins beschroomd toegeven dat ze zelf ook niet zo’n ‘foodie’ is. En man Paul is ook meer van de gestampte pot, en dan met name hutspot. Oerhollands? ‘Behalve als we laten bezorgen, dan eten we Duits: de beste schnitzel op aarde vind je bij Duits restaurant Kartoffel in Utrecht.’


Christel Hoeflaken (49) is office manager bij een producent van tandheelkundige apparatuur, woont in Nieuwegein, is getrouwd met Paul (52) en heeft twee katten. Christel stuurde haar recept ongevraagd maar bijzonder gewenst en gewaardeerd naar ons op. Ook met je lievelingsgerecht op deze site? Geef je op via dit formulier.

Ingrediënten

Voor 4 personen. Bereidingstijd: circa 35 minuten.

  • 200 gram (zilvervlies)rijst
  • 200 gram uien
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 paprika’s (1 rode en 1 groene)
  • 3 preien
  • 1 kleine knolselderij
  • olijfolie
  • 400 gram rundergehakt
  • ongeveer 1 liter runderbouillon
  • 1 theelepel zwarte peper
  • 1 theelepel zout
  • 2 theelepels (of meer, naar smaak) paprikapoeder
  • ½ chilipoeder (of meer, naar smaak)
  • 1 blikje tomatenpuree

Bereidingswijze

  • Snijd de uien fijn, de knoflook zeer fijn, snijd de paprika in kleine stukjes, de prei (goed wassen) in dunne ringetjes) en de knolselderij in kleine blokjes.
  • Fruit de ui en de knoflook in een flinke scheut olijfolie in een hapjespan. Niet bruin laten worden, alleen glazig.
  • Voeg de rijst ongekookt toe aan de pan en laat deze twee minuten iets kleuren op middelhoog vuur.
  • Bak in een koekenpan op hoog vuur het gehakt rul en  voeg het toe aan de uien, knoflook en rijst.
  • Voeg ook alle gesneden groente toe en laat deze even meebakken.
  • Voeg het zout, de peper, paprikapoeder, chilipoeder en tomatenpuree toe.
  • Houd het vuur middelhoog en voeg een soeplepel bouillon toe. Doe geen deksel op de pan. De bouillon zal steeds opgenomen worden door de rijst en er verdampt vocht. Voeg steeds nieuwe bouillon toe, net zo lang totdat de rijst beetgaar is. Het resultaat moet smeuïg zijn, niet te vochtig. Vergelijkbaar met paella en risotto.

Wat vonden wij ervan?

Jan aan de Jambalaya

Wij hadden thuis ook zo’n exotisch gehakt-en-groente-gerecht, al was dat meer een vernederlandste Marokkaanse ovenschotel met een een omelet on-top. Niks bijzonders, maar wat waren we er dol op. Gewoon, omdat het anders oogde en rook, en van een vreemd en ver land vandaan kwam. Volgens mij heette het Menazzaleh, maar daar wil ik af wezen. Een hoeraatje voor alle toegankelijke gerechten van de wereldkeuken, die ons een eerste kontje hebben gegeven op de culinaire wenteltrap.

Marcel Maassen
Marcel Maassen

Oordeel niet te snel als je tijdens het bereiden van dit gerecht tussentijds proeft. De smaak moet zich echt ontwikkelen tijdens het garen. Ik ben geen groot liefhebber van knolselderij, maar in dit gerecht kan ik die smaak echt waarderen. Die is zeker niet dominant en het muffige aroma dat mij in deze knol vaak tegenstaat, bespeur ik niet meer in het opgediende gerecht.
Ik vond het gewoon erg lekker. Deze jambalaya zou in mijn studentenhuis in de jaren tachtig ongetwijfeld een zeer geliefde maaltijd zijn geweest, maar wij kenden het niet. Veel van die studententijdgerechten – met chili con carne natuurlijk als by far het meest gegeten – begin ik stilaan te herontdekken en te herwaarderen. Allemaal van die eenvoudige maar lekkere door-eters. Van deze jambalaya had ik geheid nog een keer flink opgeschept. Een perfecte bodem voor wat er later die avond nog allemaal geconsumeerd diende te worden.

En wat vond jij ervan?

Heb je dit lievelingsgerecht zelf bereid en wil je jouw reactie met ons delen? Heel graag!
We willen deze website zo persoonlijk mogelijk houden en we plaatsen daarom geen anonieme reacties. Met jouw Facebook-account kun je direct reageren.
Gebruik je geen Facebook en wil je toch iets vragen of opmerken? Stuur ons dan een reactie met het contactformulier.

Deel dit lievelingsgerecht

Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email
Share on print

Dit vinden wij ook héél lekker (en jij vast ook)

Hoofdgerecht vlees

Bulgogi van Thierry Schrier

Van zijn eerste Bulgogi sloeg Thierry Schrier steil achterover. Die smaakexplosie in zijn mond! Hij wist werkelijk niet wat hij proefde. Maar nu weet hij dat wel en hij weet ook hoe je de perfecte Bulgogi maakt. Dit is het recept van zijn lievelingsgerecht.

Broeder, het lievelingsgerecht van Eva Hoeke
Snoepen

Broeder (Jan in de zak) van Eva Hoeke

Het lievelingsgerecht van columniste Eva Hoeke is een West-Fries streekgerecht: Broeder. Ook wel Jan in de zak genaamd. Een bleekwitte bol gekookt beslag die met suikerstroop overgoten best lekker is en in elk geval zeer voedzaam. Maar het gaat Eva minder om de smaak dan om de herinneringen die aan deze lekkernij kleven: aan haar moeder en vooral aan buurvrouw ‘tante’ Nooij.

Reibekuchen lievelingsgerecht van Klaus Schmitt
Tussendoortje

Reibekuchen (of Kartoffelpuffer of rijfkoeken) van Klaus Schmitt

Klaus Schmitt werd grootgebracht met degelijke Duitse gerechten als Semmelknödel en ontpopte zich pas op latere leeftijd tot een echte fijnproever. Maar zijn lievelingsgerecht is nog steeds een oersimpele aardappelpannenkoek waarvan hij er in zijn puberjaren wel tien kon verslinden: Reibekuchen. Nu bakt hij ze zelf voor zijn puberzonen die er ook wel raad mee weten. Een doodsimpel en heerlijk tussendoortje.